Шнип Виктор Анатольевич
Пашыраны пошук
Нацыянальная лiтаратурная прэмiя

Нацыянальная лiтаратурная прэмiя


Шнип Виктор Анатольевич
Шнип Виктор Анатольевич

Родился 26 марта 1960 года в д. Пугачи Воложинского района Минской области
Белорусский писатель, переводчик. Член Союза писателей СССР (1984). Лауреат премии имени Владимира Маяковского Совета Министров Грузинской ССР (1987). Лауреат специальной премии Президента Республики Беларусь в номинации «Художественная литература» (2008).
В 1978 году окончил Минский архитектурно-строительный техникум. Работал плотником на стройках Минска, литературным консультантом в журнале «Нёман» и в газете «Вячэрні Мінск». В 1987 году окончил Высшие литературные курсы в Москве. Работал редактором отдела культуры в журнале «Беларусь» (с 1987 года), газетах «Наша слова» (ответственный секретарь) и «Літаратура і мастацтва» (заместитель главного редактора, главный редактор в 2002-2003). В 2003-2008 годах – заместитель главного редактора, с 2008 года – главный редактор издательства «Мастацкая літаратура».
Дебютировал в 1977 году (газета «Чырвоная змена»). Является автором более 10 поэтических книг, ряд стихотворных текстов положены на музыку белорусскими рок-группами. Пишет прозу, переводит на белорусский язык.

Трава бясконцасці. Дзённікавы раман паэта

Намінацыя: Лепшы твор прозы (2019)

Аўтар: Шнип Виктор Анатольевич

Выдавецтва: "Мастацкая літаратура"

На Рэспубліканскі конкурс “Нацыянальная літаратурная прэмія” па выніках 2018 года ў намінацыю “Лепшы твор прозы” вылучана кніга Віктара Шніпа “Трава бясконцасці. Дзённікавы раман паэта” (Минск, “Мастацкая літаратура”, 2018). Трава – гэта зялёнае святло. Трава – гэта жыццё. Трава – гэта мы. Яна высокая, як і ўсё, што было высокім у дзяцінстве. Яна глыбокая, як нашы рэкі і азёры. Яна вечная, як наша памяць. Яна бясконцая, як неба. І, чытаючы гэту кнігу, кожны супольна з аўтарам зможа зайсці ў траву, якая была, ёсць і будзе. Кніга прозы “Трава бясконцасці. Дзённікавы раман паэта” – не раман у класічным значэнні, але асобныя рысы ёсць. Гэта працягласць паэтычнай дзеі, гэта вялікая колькасць персанажаў. Гэта некалькі ўзроўняў расповеду: ёсць побытавы, дзе проста паэтычна фіксуецца падзея; паэтычныя развагі – пра жыццё, пра месца творцы ў ім, пра ролю мастацтва і інш. Ёсць тонкія паэтычныя сюжэтныя лініі, якія наўпрост звязаныя з пэўнымі тэмамі: тэма бацькоў і малой радзімы, тэма падарожжа. Працы, творчага асяродка і сям’і. Важная адметнасць кнігі – яе сарцавіна. У літаральным значэнні і ў лірычна-метафарычным: сэрцам гэтых празаічных дзённікаў з’яўляюцца вершы аўтара, якія кажуць пра тое, што рассыпана між радкоў дзённіка. Яшчэ адной адметнай рысай дзённікавага рамана з’яўляецца нечаканасць. Яна заўсёды адрознівае сапраўднага паэта ад простага чалавека. Бо паэт нават у лірычных празаічных творах паказвае сваё бачанне свету, да яго не заўважанае нікім.

Набыць кнiгу

Белае, чорнае і залатое

Намінацыя: Лепшы твор (зборнік твораў) паэзіі (2021)

Аўтар: Шнип Виктор Анатольевич

Кніга «Белае, чорнае і залатое» складаецца з чатырох раздзелаў. У першым – вершы пра гісторыю Беларусі, пра людзей, якія сталі нашым гонарам (Францішак Скарына, Янка Купала, Якуб Колас, Максім Багдановіч, Уладзімір Караткевіч і інш.). У другім – творы, у якіх жыве музыка ветру, вады, травы і дрэў У трэцім – белыя філасофскія вершы. У чацвёртым – хоку. I ўсё ж, пра што кніга? Пра тое, што было, што ёсць і што будзе. Белае – гэта чыстая папера, зіма, кужаль... Чорнае – гэта зямля, ноч, вуголле... Залатое – гэта спелае збожжа, зоры, пясок... У белым ёсць чорнае, а ў чорным ёсць белае, і ўсё гэта знітаванае залатым...

Набыць кнiгу